

«Σημαντική μεταρρύθμιση και πολιτικά σωστό» χαρακτήρισε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, που ψηφίστηκε πρόσφατα, η βουλευτής και γραμματέας της μόνιμης επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, κ. Ασημίνα Σκόνδρα. Επεσήμανε δε:
«Κάθε φορά που ένα κράτος χάνει τον έλεγχο των οικονομικών του, δεν φτωχαίνει απλώς. Χάνει την ελευθερία του. Και κάθε φορά που παρασύρεται από τις σειρήνες του λαϊκισμού, οδηγείται στα βράχια της χρεοκοπίας. Τα ζήσαμε. Τα πληρώσαμε.
Αλλά δε σκοπεύουμε να τα ξαναζήσουμε. Αυτός είναι και ο στόχος του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Αυτό θωρακίζει.
Είναι ιδιαίτερης σημασίας για τη δημοσιονομική μας ανεξαρτησία, τη θεσμική μας αξιοπιστία, και – τελικά – τη δυνατότητά μας για περαιτέρω οικονομική ανακούφιση της ελληνικής κοινωνίας. Πρόκειται για τη μεταρρύθμιση του πλαισίου δημοσιονομικής διαχείρισης, σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες;
Ποιο είναι το διακύβευμα; Να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Να υπάρχει μια σαφής πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης, η οποία δεν θα εξαρτάται από τις εφήμερες αυξομειώσεις των εσόδων ή από την εκάστοτε πολιτική συγκυρία. Αυτό το νομοσχέδιο λοιπόν δεν είναι τεχνοκρατικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Γιατί εξασφαλίζει ότι το κράτος θα μπορεί να σχεδιάζει πολιτικές με διάρκεια και ουσία.
Περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τον κανόνα καθαρών δαπανών. Οι δαπάνες δηλαδή του κράτους και των φορέων της γενικής κυβέρνησης δεν μπορούν να αυξάνονται πάνω από τον ρυθμό που προσδιορίζεται στο Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό-Διαρθρωτικό Σχέδιο. Ακόμη και αν τα δημόσια έσοδα υπερβούν τις προβλέψεις, αυτό δεν συνεπάγεται αυτόματα αύξηση των δαπανών, εκτός αν πρόκειται για στοχευμένα, ενεργητικά μέτρα πολιτικής. Ταυτόχρονα, ενισχύεται το θεσμικό πλαίσιο των ελέγχων και της λογοδοσίας μέσω της ενίσχυσης του ρόλου του Δημοσιονομικού Συμβουλίου , το οποίο αποκτά πλέον νέες αρμοδιότητες, μεταξύ των οποίων και η εκτίμηση των δημοσιονομικών επιπτώσεων των προγραμμάτων των πολιτικών κομμάτων.
Όπως όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. έτσι και η Ελλάδα αποκτά έναν σαφή, σταθερό κανόνα, αποφεύγοντας παλινωδίες και ασάφειες και εξασφαλίζοντας δημόσια διαφάνεια και προβλεψιμότητα για τα μελλοντικά έτη. Αυτή είναι η ουσία της θεσμικής λογοδοσίας. Δεν μπορούν τα κόμματα πια να υπόσχονται ακατάσχετα αλλά ακοστολόγητα . Δε γίνεται με εύκολα και μεγάλα λόγια να παρασύρουμε τους Έλληνες πολίτες σε ουτοπικούς Παραδείσους. Δεν μπορούμε να ξαναζήσουμε το κόστος μιας εποχής, κατά την οποία η ανευθυνότητα ντυνόταν με τον μανδύα της κοινωνικής ευαισθησίας και των ανεξάντλητων παροχών.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το σοβαρό πλαίσιο, κάποιοι επιμένουν να καλλιεργούν αυταπάτες. Αναρωτιούνται γιατί δεν μοιράζουμε λεφτά. Εσκεμμένα και παραπλανητικά αποκρύπτουν ότι η χώρα έχει νομικά αναλάβει δεσμευτικές υποχρεώσεις απέναντι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ότι υπάρχει «ταβάνι» στις δαπάνες! Δεν τους ενδιαφέρει αν οι υπερβολικές δαπάνες οδηγήσουν σε υπερβολικά ελλείμματα και αυτά με τη σειρά τους σε νέα μνημόνια. Και είναι και υποκριτές. Γιατί οι ίδιοι που τα λένε αυτά, είναι αυτοί που ψήφισαν το Σύμφωνο Σταθερότητας. Που γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει δυνατότητα για ανεξέλεγκτες παροχές.
Εμείς, στη Νέα Δημοκρατία, είμαστε ειλικρινείς και ρεαλιστές. Αυτό είναι το καθήκον και αυτό υπηρετούμε. Άλλωστε, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ξέρουν πια τις συνέπειες και πού οδηγεί ο λαϊκισμός.
Το νομοσχέδιο αυτό έχει δημοσιονομικούς κανόνες αλλά περιλαμβάνει και ουσιαστικές διατάξεις κοινωνικού χαρακτήρα, όπως: