

Με την παρούσα επιστολή μας ζητάμε από εσάς την παρέμβασή σας για να αποσυρθεί άμεσα το άρθρο 19 παρ.εδ.Β του νομοσχεδίου του Υπ. Δικαιοσύνης γιατί προβλέπει μια άδικη για τους εργαζόμενους ρύθμιση που επιβάλλει πρόσθετο διαδικαστικό και οικονομικό βάρος στις εργατικές διαφορές. Το συγκεκριμένο άρθρο παρεμβαίνει στο πεδίο των εργατικών διαφορών, υποχρεώνοντας το επισπεύδον μέρος (άρα σχεδόν πάντοτε τον εργαζόμενο) σε υποχρεωτική προδικαστική συνεδρία διαμεσολάβησης, για την οποία θα πρέπει προκαταβάλλει εξ ολοκλήρου τη σχετική δαπάνη (αποζημίωση διαμεσολαβητή, έξοδα παράστασης δικηγόρων)! Πρόκειται για μια καταφανώς άδικη και ακατανόητη ρύθμιση που παραγνωρίζει την εγγενή ανισότητα των μερών στις εργατικές διαφορές, δεν σέβεται την διαχρονική αρχή προστασίας του εργαζόμενου ως αδύναμου μέρους και ουσιαστικά επιβάλλει στις εργατικές διαφορές το δίκαιο του ισχυρού.
Η ρύθμιση αυτή, όπως είναι εύλογο, θα υποχρεώσει τους εργαζόμενους σε οδυνηρούς συμβιβασμούς ακόμη και κάτω από τα νόμιμα όρια της προστασίας τους ενώ το πρόσθετο οικονομικό βάρος που συνεπάγεται η εν λόγω διαδικασία θα παρεμποδίσει σημαντικά την συνταγματικά κατοχυρωμένη πρόσβασή τους στη Δικαιοσύνη. Είναι, επομένως, απολύτως εναρμονισμένη με τον νομικό πολιτισμό της χώρας και με στοιχειώδεις κανόνες κοινωνικής δικαιοσύνης η απόσυρση της εν λόγω ρύθμισης και η διατήρηση της εξαίρεσης των εργατικών διαφορών από την Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία διαμεσολάβησης που ισχύει μέχρι σήμερα. Θεωρούμε ότι αρμόδιο Υπουργείο να παρεμβαίνει και να επιλύει ζητήματα Εργατικού Δικαίου είναι το Εργασίας και το οποίο οφείλει να τοποθετηθεί με σαφήνεια και κατηγορηματικό τρόπο και να μην επιτρέψει σε αναρμόδιο Υπουργείο να παρεμβαίνει σε ζητήματα που άπτονται της αρμοδιότητάς του.
Σας ενημερώνουμε ότι ήδη η ΓΣΕΕ έχει αποστείλει επιστολή προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, στα κόμματα της αντιπολίτευσης καθώς και στην ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων Ελλάδας και την οποία σας την επισυνάπτουμε.
Επισυνάπτεται η επιστολή της ΓΣΕΕ.
ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΚΑΠΡΑΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΟΥΛΑ ΘΕΟΔΩΡΑ
Η επιστολή
“Θέμα: Εξαίρεση των εργατικών διαφορών από την υποχρεωτική εισαγωγική συνεδρία διαμεσολάβησης ή δικαστικής μεσολάβησης
Κύριε Υπουργέ,
Στο υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο «Κώδικας Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών» στο άρθρο 19 παρ. 1 εδ. β΄ ορίζεται ότι στις διαφορές που υπάγονται στην εισαγωγική συνεδρία διαμεσολάβησης ή δικαστική μεσολάβησης και μάλιστα με ποινή απαραδέκτου της συζήτησης της αγωγής, που θα ασκηθεί, εντάσσονται υποχρεωτικά και οι διαφορές του άρθρου 614 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που εκδικάζονται κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (εργατικές διαφορές).
Όπως είναι γνωστό, στις εργατικές διαφορές, τα μέρη δεν είναι ισότιμα, γι’ αυτό και το Εργατικό Δίκαιο το διατρέχει η αρχή της προστασίας του εργαζόμενου, ως ασθενέστερου μέρους. Η εγγενής και δομική ανισότητα μεταξύ των μερών καθιστά ασύμβατη την προωθούμενη με το ΣχΝ επιβολή μιας υποχρεωτικής προδικαστικής διαδικασίας διαμεσολάβησης, όπου ο εργαζόμενος, ως ασθενέστερο μέρος και δέσμιος της ανάγκης βιοπορισμού ενδέχεται να «εξαναγκασθεί» σε δυσμενείς συμβιβασμούς ακόμη και κάτω από τα νόμιμα όρια προστασίας του. Με άλλα λόγια αυτή η άνιση άμεση «επικοινωνία» εργαζομένου εργοδότη θα αποτελέσει πεδίο βίαιης επιβολής του ισχυροτέρου. Όπως είναι γνωστό, στο Εργατικό Δίκαιο υπάρχει πλήθος ρυθμίσεων αναγκαστικού δικαίου που εξασφαλίζουν ένα ελάχιστο όριο προστασίας για τον εργαζόμενο, από τις οποίες δεν επιτρέπεται απόκλιση επί τα χείρω ενώ τυχόν παραίτηση του εργαζόμενου από τα ελάχιστα αυτά όρια είναι άκυρη. Η εγγενής έλλειψη διαπραγματευτικής ισότητας των μερών, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες σταθμίσεις (κόστους, χρόνου κλπ) είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει τον εργαζόμενο σε υποχωρήσεις κάτω και από αυτά ακόμη τα ελάχιστα νόμιμα δικαιώματα, καθιστώντας, εκτός όλων των άλλων, άκυρο το πρακτικό «συμβιβασμού», με κίνδυνο ανατροπής του σε περίπτωση δικαστικού ελέγχου.
Ακόμη, η προωθούμενη υπαγωγή των εργατικών διαφορών στην εισαγωγική συνεδρία διαμεσολάβησης ή δικαστικής μεσολάβησης θα επιβαρύνει με επιπλέον κόστος τον εργαζόμενο (αποζημίωση διαμεσολαβητή, έξοδα παράστασης δικηγόρων), το οποίο θα πρέπει να προκαταβάλλει ο ίδιος, ως επισπεύδον μέρος (άρθρο 17 παρ. 6). Η ρύμισή αυτή πρόκειται να λειτουργήσει, αντικειμενικά, ως εμπόδιο στο θεμελιώδες και συνταγματικό δικαίωμα πρόσβασης των εργαζομένων στη Δικαιοσύνη που κατοχυρώνει το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος.
Η μέχρι τώρα επιλογή του Έλληνα νομοθέτη να εξαιρεί τις εργατικές διαφορές από την Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία διαμεσολάβησης (ΥΑΣΔ) υπήρξε απολύτως εναρμονισμένη με τη φύση και την ιδιαιτερότητα των διαφορών αυτών. Η ανατροπή της κατάστασης αυτής με την προωθούμενη υπαγωγή των εργατικών διαφορών στην εισαγωγική συνεδρία διαμεσολάβησης ή δικαστικής μεσολάβησης, χωρίς να έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες που επέβαλαν μέχρι σήμερα την εξαίρεσή τους, πρόκειται με βεβαιότητα να λειτουργήσει ως τροχοπέδη στη διεκδίκηση των εργατικών αξιώσεων και πρέπει, για όλους τους παραπάνω λόγους, να αποσυρθεί.
Με τιμή
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Γιάννης Παναγόπουλος Αντώνης Καρράς