

Οι παλιές μπαταρίες μολύβδου που αντικαθιστούμε στο αυτοκίνητο, στις μοτοσικλέτες, στα σκάφη και τα πλοία, στις συσκευές UPS, στα διάφορα παιγνίδια, στα φωτιστικά ασφαλείας αλλά και σε άλλες συσκευές, κάθε δύο ή τρία – τέσσερα χρονιά, είναι ένα από τα πλέον επικίνδυνα απόβλητα που παράγονται κατά την ανθρώπινη δραστηριότητα.
Οι μπαταρίες, όπως θα γνωρίζετε, έχουν σαν βάση λειτουργίας τους τη χημική αντίδραση που αναπτύσσεται στο μόλυβδο που περιέχεται σε πολύ μεγάλο ποσοστό στη μπαταρία.


Είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι γνωρίζετε ή έχετε ακούσει για τις εκατόμβες θανάτων και θυμάτων που συνέβαιναν επί αιώνες στους τεχνίτες και τους εργάτες της μεταλλουργίας στις προηγούμενες χιλιετίες της ανθρωπότητας, όταν η επιστήμη ήταν ακόμη σε εξελισσόμενη κατάσταση και η μολυβδίαση θέριζε αδιάκριτα, χωρίς να έχει εντοπιστεί η πηγή του κακού.
Τώρα όμως εδώ και πολλά χρόνια γνωρίζουμε ότι ο μόλυβδοςείναι εξόχως τοξικός, μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα και προκαλεί αρκετές βλάβες στον οργανισμό. Όταν πετιέται ανεξέλεγκτα στη φύση, στις χωματερές, στις θάλασσες, στις λίμνες και τα ποτάμια, δημιουργεί επικίνδυνες καταστάσεις για όλους μας και ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα ιατρικά δεδομένα, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η δηλητηρίαση από μόλυβδο (μολυβδίαση), προκαλείται από την απορρόφηση του μολύβδου από τον οργανισμό, μέσω της εισπνοής ή κατάποσης μολυσμένου αέρα ή νερού, με συνέπειες στο νευρικό σύστημα, στα νεφρά, στα αιμοποιητικά όργανα και στο γαστρεντερικό σύστημα.
Η μολυβδίαση είναι περισσότερο επικίνδυνη για τα παιδιά καθώς ο οργανισμός τους απορροφά το 40-50% του προσλαμβανομένου μολύβδου, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τους ενήλικες είναι 10%. Πολύ υψηλές συγκεντρώσεις μολύβδου μπορούν να οδηγήσουν σε αμετάκλητη εγκεφαλική βλάβη, ανακοπή, κώμα, ακόμη και θάνατο εφόσον δεν αντιμετωπιστούν άμεσα.
Για να αποφύγουμε όλες τις παραπάνω δυσμενείς επιπτώσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση, όλες οι πολιτισμένες χώρες και η χώρα μας, μας υποχρεώνουν όλους να συγκεντρώνουμε τις παλιές μπαταρίες μολύβδου σε ειδικούς κάδους, στα ηλεκτρολογεία αυτοκινήτων ή όπου αλλού είναι νόμιμος χώρος συγκέντρωσης αποβλήτων μπαταρίας.
Από κει οι παλιές μπαταρίες μεταφέρονται με αυτοκίνητα και οδηγούς που έχουν ειδική άδεια διαχείρισης επικινδύνων αποβλήτων στα εργοστάσια όπου γίνεται η ανακύκλωση των παλιών μπαταριών για να βγει καθαρό μολύβι που ξαναχρησιμοποιείται στη βιομηχανία για μια σειρά προϊόντα και τεχνολογικές εφαρμογές.
Με τον τρόπο αυτό, το απόβλητο της μπαταρίας αντί να είναι “σκουπίδι” και μάλιστα επικίνδυνο σκουπίδι, γίνεται πανάκριβη και πολύτιμη πρώτη υλη για τις βιομηχανίες ανακύκλωσης. Ταυτόχρονα, η ανθρώπινη παρέμβαση στη φύση για την αναζήτηση φυσικών – ορυκτών πόρων για τις ανάγκες της παραγωγής περιορίζεται αισθητά, τόσο όσο τα νέα ορυκτά μπορούν να αντικατασταθούν από παλιά υλικά που ανακτώνται μετά από κατάλληλη επεξεργασία των αποβλήτων στο πλαίσιο της ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ.
Αυτή η τακτική γενικότερα, πέραν της εξάλειψης ή της ελαχιστοποίησης περιβαλλοντικών κινδύνων, συμβάλλει τα μέγιστα στην αειφορική διαχείριση της φύσης και στον περιορισμό της άντλησης νέων ορυκτών πόρων για την προστασία του πλανήτη. Για παράδειγμα, 1.000 κιλά παλιάς μπαταρίας μπορούν, αν ανακυκλωθούν, να δώσουν 600 – 650 κιλά καθαρό μολύβι.
Στο σχήμα που ακολουθεί απεικονίζεται γραφικά το διάγραμμα διεργασιών που ακολουθεί η επεξεργασία της παλιάς μπαταρίας από το σημείο που δημιουργείται ως απόβλητο μέχρι την ανακύκλωσή του και τη διάθεση νέου προϊόντος μολύβδου στην παγκόσμια αγορά των μετάλλων.

Πηγή: RE-BATTERY ΑΕ
Σύμφωνα με τα παραπάνω η απόρριψη μπαταριών μολύβδου στο περιβάλλον στις χωματερές, στις θάλασσες, στις λίμνες και τα ποτάμια, αποτελεί ΕΓΚΛΗΜΑ κατά του περιβάλλοντος και κατά συνέπεια απέναντι στις επόμενες γενιές.