Φανή Τσιρογιάννη: “Η χώρα μας και όλο το έμψυχο δυναμικό της, θα σταθούν και πάλι στο ύψος των περιστάσεων”

Αγαπητοί συμπολίτες, συντοπίτες, φίλοι και αδελφοί,
Σε μία τόσο σημαντική και επείγουσα στιγμή για τον τόπο μας δεν έχουν θέση οι κοινωνιολογικές, φιλοσοφικές και πολιτικές κοσμοθεωρίες. Βίαιες αλλαγές μας κύκλωσαν από παντού βυθίζοντας τις περιοχές που ζούμε αλλά και όλη τη χώρα μας σε υπερβολικό άγχος. Τα ακραία κλιματικά φαινόμενα που επέλασαν με πρωτοφανή αγριότητα μας αιφνιδίασαν ενώ η επόμενη ημέρα μας βρήκε όλους στην αναζήτηση και την περίσωση όσης ζωής μπορεί να περισωθεί. Οι αλληλουχίες των γεγονότων που ακολούθησαν ήταν πολύτροπες, πολύπαθες, έξω από κάθε λογική, πρακτική, ακόμη και από κάθε αφήγηση ή ανάμνηση παλαιοτέρων αναφορών.
Αναπόφευκτα, όση και αν υπήρχε κληρονομική ψυχικότητα ή σθένος, ήταν φυσικό να καταρρεύσει κάτω από τον κατακλυσμό των υδάτινων όγκων που πολιόρκησαν τα χωριά και τις πόλεις μας. Ο καταστροφές σε ζωές και περιουσίες ήταν αλλεπάλληλες, διασκορπισμένες σε έκταση, κυριαρχικές σε απόγνωση. Σε τέτοιους καιρούς δεν υπάρχουν επιχειρηματολογίες, ούτε αντοχές για διαλεύκανση ρόλων, καταγραφές απόψεων ή επικοινωνιακές επιδρομές. Οι ερμηνείες θα έρθουν στην ώρα τους όταν μελετηθούν τα ύψη των υλικών καταστροφών και τα βάθη των ψυχικών απωλειών.
Ένα όμως είναι βέβαιο! Η χώρα μας και όλο το έμψυχο δυναμικό της, θα σταθούν και πάλι στο ύψος των περιστάσεων. Δε θα αποβάλλουμε ούτε θα αποποιηθούμε τις κληρονομιές των πατέρων μας, των ατόμων γύρω μας, των εθίμων μας και του τρόπου ζωής μας. Εκεί που η φύση αποδόμησε εμείς θα οικοδομήσουμε. Εκεί που ο υδάτινος όγκος αυθαιρέτησε στις ζωές μας και τις περιουσίες μας εμείς θα επιστρέψουμε για να στεγνώσουμε ξανά τη γη μας, να την οριοθετήσουμε, να την περισυλλέξουμε και να σκύψουμε επάνω της με αγάπη όπως γνωρίζουμε να το κάνουμε τόσους αιώνες. Δε θα μοιρολατρήσουμε, δε θα απαξιώσουμε, δε θα μεταβούμε στην υποτροχιά της εσωστρέφειας και της απελπισίας. Ούτε οι άρχοντες θα ζητήσουν επαίνους για θητείες, έργα, πράξεις ή προβολές προσωπικής έπαρσης.
Θα συνταχθούμε με προσαρμοστικότητα στις απαιτήσεις των αλλαγών χωρίς ψεύτικες αναπαραστάσεις, πρόχειρες εξαγγελίες, χωρίς ψυχολογικές εξάρσεις. Τώρα όσο ποτέ χρειαζόμαστε τη διαφωτιστική εξήγηση των επιστημόνων μας αλλά και την παράδοση της πείρας των ανθρώπων μας, εκείνης της πείρας που γεννά την εμπιστοσύνη. ΄Εχουμε ανάγκη από όλους τους μεταδότες, κρατικούς και ιδιωτικούς. Εκπαιδευτικούς, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, τον κλήρο μας, την τοπική ηγεσία, τους απανταχού φροντιστές που θα μεταφέρουν την έμπνευσή τους και θα μας οδηγήσουν στον ανεφοδιασμό των ψυχικών και υλικών αποθεμάτων, εκριζώνοντας κάθε στοιχείο άρνησης από το βαρύ εθνικό κλίμα, στο οποίο άθελά μας βρεθήκαμε. Η μεγάλη φυσική καταστροφή επέφερε έναν τεράστιο περισπασμό στην καθημερινότητά μας και βάρυνε την ανάσα μας και την ατμόσφαιρα της αστικής, γεωργικής και κτηνοτροφικής μας ζωής.
Διαισθάνομαι όμως αγαπητοί μου συμπολίτες, ότι σύντομα η εμπιστοσύνη των πατέρων μας, οι παραδόσεις μας αλλά και η συντροφικότητα που μας διακρίνει θα αρχίσουν και πάλι να γαληνεύουν τις βιοτικές μας ώρες και μέρες. Δεν εισηγούμαι την ευκολία αυτού του δρόμου, όμως βαθειά μέσα μου η εμπειρία μου μιλάει δυνατά για έργα που θα ξεκινήσουν και πάλι από την ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής να ξεπερνά τα βάσανα και τη δυστυχία, να προχωρά πέρα από τους φυσικούς Αρμαγεδώνες.
Με αυθορμητισμό, ομαδική έκφραση, αφομοιωτική και αναπλαστική ικανότητα, η δημιουργική ελληνική δύναμη με κάθε μέσο καταφθάνει από όλη τη χώρα για να μας θυμίσει την ιδιομορφία των ψυχών μας, την ιδιοτυπία των δρόμων που ακολουθούμε, την αέναη ικανότητα που διαθέτει ο ευλογημένος λαός μας να απορροφά τους κραδασμούς και να μετουσιώνει τα φοβερά στοιχεία της φύσεως σε συμμετρία, ισορροπία και λυτρωτική διάθεση.
Αγαπητοί μου συμπολίτες, σας απευθύνω τα λόγια αυτά ως υπόσχεση ότι τα σπίτια σας θα ξαναγίνουν αρχοντικά καταστόλιστα με την αισθητική παράδοση του κάμπου μας. Οι φιλότιμες κοινωφελείς προσπάθειες θα ενταθούν παρά τις δοκιμασίες που περνάμε και τα νοικοκυριά μας θα ξαναβρούν τη θαλπωρή που προσωρινά μας αποστέρησε η θεομηνία. Τα υποστατικά μας θα γεμίσουν και πάλι με τα ζωντανά μας. Ο κάμπος μας θα ανθίσει ξανά και τα σπαρτά μας θα ξαναστρέψουν τους καρπούς τους προς τον ζωογόνο ήλιο της χώρας μας. Ο ανεπανάληπτος τόπος μας με τα ζωτικά του στοιχεία γίνεται η οδηγητική φωνή στο βηματισμό του παρόντος.
Από αυτή τη σκοπιά ατενίζοντας τα πράγματα υπόσχομαι στον εαυτό μου πως δε θα είμαστε ποτέ ξανά ευάλωτοι ή υποκείμενοι στους αμείλικτους φυσικούς νόμους διότι γνωρίζω, εξ επαγγέλματος, πως μόλις η γη μας στεγνώσει, η ζεστή αγκαλιά της θα μας περιβάλλει με αγάπη εκδιώχνοντας ατοπήματα, παραλείψεις, μισαλλοδοξίες, άγνοια.
Η ζωή μας δεν είναι μία φευγαλέα εντύπωση. Είναι οι πρόγονοί μας, οι γονείς τα παιδιά, ο σύγχρονος πολιτισμός μας, η ισοπεδωτική ενέργεια και δύναμη του κάμπου μας, η πολιτιστική μας ομοιομορφία, η αδιάκοπη επαφή με τις ρίζες μας-πράγματα αρκετά για να στηρίξουν την επιστροφή μας στην κανονικότητα και να αναδείξουν τον αυτοσεβασμό. Ας σταθούμε όλοι ευθυτενείς μπροστά σε αυτό το ιερό χρέος.
Αγαπητοί φίλοι,
Η αποκάλυψη του να συμμετέχω στη εθνική μας παρακαταθήκη δίνει τώρα παλμό στην καρδιά μου και δομή στο λόγο μου. Στέκομαι με ευλάβεια απέναντί σας συγνωμονική γι αυτό που ίσως δεν έπραξα και ευγνωμονική για αυτό που από εσάς εισέπραξα. Δηλώνω παραστάτιδα των δοκιμασιών σας, έως το έσχατο της αλήθειας μου,
Σας ευχαριστώ.