Τι απαντά η Ιερά Σύνοδος στις αντιδράσεις για τις αυξήσεις μισθών των Μητροπολιτών-“Λάθος οι αναφορές σε υπέρογκα ποσά”

Απάντηση σε δημοσιεύματα σχετικά με την αύξηση μισθών των Μητροπολιτών δίνει η Εκκλησία της Ελλάδος, μέσω της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου.
Υπενθυμίζεται ότι με την πρόσφατη ρύθμιση στο νέο πολυνομοσχέδιο, οι αποδοχές των Μητροπολιτών και του Αρχιεπισκόπου σχεδόν διπλασιάζονται (αύξηση έως 95%), αγγίζοντας τα 4.671,90 ευρώ μεικτά (περίπου 2.800 ευρώ καθαρά),
O Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, εκπρόσωπος Τύπου της Συνόδου, ερωτηθείς κατά τις τελευταίες ημέρες από αρκετούς δημοσιογράφους, προέβη σήμερα σε γραπτή δήλωση, στην οποία αναφέρεται σε «ανακρίβειες», σε «εσφαλμένη ανάγνωση» ή «ηθελημένη διαστρέβλωση των πραγματικών δεδομένων».
Παράλληλα, τονίζει ότι η μισθοδοσία του Κλήρου αποτελεί «ιστορική και διαχρονική ανταπόδοση της Πολιτείας για την τεράστια μοναστηριακή περιουσία που αφαιρέθηκε κατά την περίοδο 1833–1952, χωρίς πλήρη και ισότιμη αποζημίωση».
Ο εκρόσωπος Τύπου της Ιεράς Συνόοδυ αναφέρει ακόμα ότι:
Α) οι αποδοχές των Αρχιερέων συνδέονται με το αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο των ανωτάτων δημοσίων λειτουργών και
Β) η πρόσφατη ρύθμιση, που εισηγείται η Ελληνική Πολιτεία, δεν εισάγει κάποιο νέο προνόμιο, αλλά επαναφέρει τη μισθοδοσία των Αρχιερέων εντός του γενικού πλαισίου της δημόσιας διοίκησης.

Αναλυτικά η ανακοίνωση
«Η συζήτηση που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από το μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων ανέδειξε εύλογους προβληματισμούς, αλλά προβλήθηκαν και αρκετές ανακρίβειες, γι’ αυτό επιβάλλεται νηφάλια αποσαφήνιση.
Πρώτα απ’ όλα, είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι η μισθοδοσία του ιερού Κλήρου αποτελεί την ιστορική και διαχρονική ανταπόδοση της Πολιτείας για την τεράστια μοναστηριακή περιουσία που αφαιρέθηκε από τις Ιερές Μονές κατά την περίοδο 1833–1952, χωρίς πλήρη και ισότιμη αποζημίωση.
Η περιουσία αυτή αξιοποιήθηκε προς όφελος του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων, συμβάλλοντας καθοριστικά στη λειτουργία πανεπιστημίων και νοσοκομείων, στην αποκατάσταση αγροτών, προσφύγων, ακτημόνων και μικροκαλλιεργητών, καθώς και στη δημιουργία κοινόχρηστων, κοινωφελών χώρων και άλλων υποδομών δημόσιας ωφέλειας.
Υπό αυτήν την έννοια, η μισθοδοσία του Κλήρου συνδέεται ιστορικά με την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας για το κοινό καλό, και όχι με κάποια χαριστική ή προνομιακή μεταχείριση της Εκκλησίας εκ μέρους του Κράτους.
Παράλληλα, η πρόσφατη ρύθμιση, που εισηγείται η Ελληνική Πολιτεία, δεν εισάγει κάποιο νέο προνόμιο. Επαναφέρει τη μισθοδοσία των Αρχιερέων εντός του γενικού πλαισίου της δημόσιας διοίκησης.
Στην ελληνική έννομη τάξη η ευθύνη διοίκησης και ο θεσμικός ρόλος αντανακλώνται και μισθολογικά. Για τον λόγο αυτό οι αποδοχές των Αρχιερέων συνδέονται με το αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο των ανωτάτων δημοσίων λειτουργών.
Οι αναφορές σε υπέρογκα ή λανθασμένα ποσά βασίζονται συχνά σε εσφαλμένη ανάγνωση ή ηθελημένη διαστρέβλωση των πραγματικών δεδομένων.
Παρακαλούμε, λοιπόν, το ζήτημα να προσεγγίζεται με αλήθεια, δικαιοσύνη και αμοιβαίο σεβασμό, μακριά από υπερβολές και χωρίς καλλιέργεια εύκολων εντυπώσεων.
Για την ποιμαίνουσα Εκκλησία η προσπάθεια επίλυσης των πραγματικών προβλημάτων των ανθρώπων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ποιμαντικής ευθύνης και της διακονίας και γι’ αυτό επιτελείται αθόρυβα από τον κάθε ποιμένα, χωρίς να διαφημίζεται, σύμφωνα με την Ευαγγελική προσταγή «σο? δ? ποιο?ντος ?λεημοσύνην μ? γνώτω ? ?ριστερά σου τί ποιε? ? δεξιά σου» (Ματθ. 6:3)