Η Παναγία Μυρτιδιώτισσα, ζωντανή παρουσία και σκέπη των πιστών

-Με εκκλησιαστική λαμπρότητα η εορτή σε Αχίλλειο Φαρσάλων και Αγία Παρασκευή Καρδίτσης

Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και τη συμμετοχή των πιστών τιμήθηκε την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026 η Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της επικαλουμένης «Μυρτιδιωτίσσης», τόσο στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αχιλλείου Φαρσάλων όσο και στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Καρδίτσης, όπου τελέσθηκε ιερά Αγρυπνία.
Στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αχιλλείου Φαρσάλων τελέσθηκε ο Εσπερινός της εορτής, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Τιμοθέου, ενώ στην Αγία Παρασκευή Καρδίτσης τελέσθηκε ιερά Αγρυπνία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου και με τη συμμετοχή του Ιερού Κλήρου και πλήθους ευσεβών χριστιανών.
Στο επίκεντρο του θείου κηρύγματός του βρέθηκε το πρόσωπο της Παναγίας και η διακριτική, αλλά ουσιαστική και πάντοτε ζωντανή παρουσία Της μέσα στην Εκκλησία και στη ζωή των πιστών. Όπως τόνισε, παρότι οι αναφορές στην Παναγία μέσα στα Ιερά Κείμενα της Καινής Διαθήκης είναι σχετικά λίγες, η παρουσία Της είναι βαθιά συνδεδεμένη με το έργο του Υιού και Θεού Της και με τη σωτηριώδη πορεία της Εκκλησίας.
Ιδιαίτερα στάθηκε στη σημασία των σαράντα ημερών από την Κοίμηση και την ένδοξη Μετάσταση της Θεοτόκου. Η εορτή αυτή, όπως επεσήμανε, δεν αποτελεί ημέρα πένθους, αλλά περίοδο ευχαριστίας και δοξολογίας, καθώς η Παναγία δεν εγκατέλειψε τον κόσμο με τη Μετάστασή Της. Η παρουσία Της συνεχίζει να βιώνεται μέσα στην Εκκλησία και στην καθημερινότητα των πιστών, ως μητρική παρουσία και προστασία.
Αναφερόμενος στην Παναγία Μυρτιδιώτισσα, ο Μητροπολίτης μας αναφέρθηκε στην παράδοση της φανερώσεως του Ιερού Εικονίσματος στα Κύθηρα, μέσα στις μυρσίνες, κατά την εποχή που το νησί δοκιμαζόταν και οι Ορθόδοξοι κάτοικοι αντιμετώπιζαν πιέσεις ως προς την πίστη τους. Η θαυμαστή φανέρωση της εικόνας και τα γεγονότα που τη συνόδευσαν συνδέθηκαν με τη στερέωση των ανθρώπων στην πίστη και με τη διαχρονική εμπειρία της Εκκλησίας ότι η Παναγία βρίσκεται κοντά στον άνθρωπο, ιδιαίτερα στις ανάγκες και στις δοκιμασίες του.
Παράλληλα, υπογράμμισε τη μοναδική θέση της Θεοτόκου στο μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Χριστού. Η Παναγία, με την ταπείνωση, την υπακοή και την προσφορά του εαυτού Της στο θέλημα του Θεού, έγινε Μητέρα του Θεού και κατέχει ξεχωριστή θέση μέσα στο σώμα της Εκκλησίας. Η τιμή που Της αποδίδει η Εκκλησία αποτελεί αναγνώριση της μεγάλης δωρεάς του Θεού προς την ανθρωπότητα και της μητρικής παρουσίας Της στη ζωή των ανθρώπων.
Ολοκληρώνοντας, τόνισε ότι η τιμή προς την Παναγία δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην εορτή και στην προσκύνηση της Ιεράς Εικόνας Της, αλλά να μεταφράζεται σε τρόπο ζωής. Οι πιστοί καλούνται να γνωρίσουν βαθύτερα το μυστήριο της παρουσίας Της και να μιμηθούν τις αρετές Της, ώστε, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, να γίνουν «Παναγιομίμητοι» και «Παναγιοσκέπαστοι».
Οι εορταστικές ακολουθίες αποτέλεσαν έτσι μια ευκαιρία προσευχής και πνευματικής ανανεώσεως, αλλά και μια υπενθύμιση της ζωντανής σχέσεως της Εκκλησίας και των πιστών με την Παναγία Μητέρα, η οποία παραμένει πάντοτε κοντά στον άνθρωπο, προσφέροντας τη μητρική Της προστασία και οδηγώντας τον προς τον Υιό και Θεό Της.