Αναγκαία η διατηρήσιμη ανάπτυξη

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΣΠΥΡΟΥ ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΥ

Η ελληνική οικονομία έχει διανύσει σημαντική απόσταση από την κρίση. Αναπτύσσεται ταχύτερα από την ευρωζώνη, η ανεργία έχει αποκλιμακωθεί, οι επενδύσεις έχουν αυξηθεί και η δημοσιονομική αξιοπιστία έχει αποκατασταθεί. Η πρόοδος είναι υπαρκτή όπως και το νέο όριο που διαμορφώνεται. Για το 2027, η Ευρωπαική Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπουν ανάπτυξη 1,6% και 1,7% αντίστοιχα, ενώ ο ΟΟΣΑ 2%, εκτιμήσεις που αποτελούν σαφή προειδοποίηση για το μέλλον.
Ανθεκτικότητα απέναντι στις εξωτερικές πιέσεις έχει εμφανίσει μέχρι στιγμής η ελληνική οικονομία, με τα πρώτα σημάδια να δείχνουν συνέχιση της θετικής πορείας το δεύτερο εξάμηνο του έτους παρά την επίδραση του πολέμου στην Μέση Ανατολή.
Το επόμενο βήμα της βιώσιμης αναπτυξιακής πολιτικής θα στηρίζεται στην ενίσχυση της παραγωγικότητας. Μέσα από καλύτερη οργάνωση, αξιοποίηση της τεχνογνωσίας και των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, ποιοτικότερες επενδύσεις και σύγχρονη τεχνολογία, θα μπορέσει να δημιουργηθεί μεγαλύτερη αξία χωρίς την ανάλωση περισσότερων πόρων.
Η ελληνική οικονομία επιβεβαίωσε και το πρώτο εξάμηνο ότι διαθέτει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα απέναντι στις διεθνείς αβεβαιότητες. Η ανάπτυξη διατηρήθηκε στο 2% το πρώτο τρίμηνο, σημαντικά υψηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, με ισχυρή συμβολή των επενδύσεων. Παράλληλα, το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών για την χώρα παραμένει ισχυρό, με τις εισροές άμεσων ξένων επενδύσεων να ξεπερνούν τα 6 δις ευρώ στο πρώτο πεντάμηνο. Πολύ θετική είναι η εικόνα του τουρισμού, με τις ταξιδιωτικές εισπράξεις να αυξάνονται κατά περίπου 26% την ίδια περίοδο.
Η ελληνική οικονομία είναι σήμερα πολύ καλύτερα θωρακισμένη απέναντι στις εξωτερικές αναταράξεις. Τα τελευταία χρόνια έχουν ενισχυθεί σημαντικά οι αντοχές της, όπως αποτυπώνεται στην αναπτυξιακή της πορεία, στην ισχυρή αγορά εργασίας και στην σημαντική αποκλιμάκωση του δημοσίου χρέους. Η αβεβαιότητα του διεθνούς περιβάλλοντος παραμένει μεγάλη πρόκληση.
Αυτό σημαινει, πανω απ’όλα να διευρύνουμε τις πηγές της μακροχρόνιας ανάπτυξης. Τα προηγούμενα χρόνια σημαντική ώθηση προήλθε από την αύξηση της απασχόλησης.
Αυτό είναι πολύ θετικό, καθώς δημιουργήθηκαν πάνω από 550.000 νέες θέσεις εργασίας και η Ελλάδα κατέγραψε τη μεγαλύτερη μείωση της ανεργίας στην Ευρωπαικη Ενωση από το 2019. Σήμερα, πάνω σε αυτήν την βάση, οι επενδύσεις, η καινοτομία, οι εξαγωγές και, κυρίως, η παραγωγικότητα μπορούν να παίξουν ακόμη μεγαλύτερο ρόλο.
Δημόσιοι πόροι και φορολογικά κίνητρα οφείλουν να υπηρετούν την αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας, την έρευνα και την πράσινη τεχνολογία, τις σταθερές θέσεις εργασίας και τη συμμετοχή μικρομεσαίων επιχειρήσεων στις αλυσίδες αξίας.
Απαιτείται σταθερή συνεργασία κράτους, πανεπιστημίων, επιχειρήσεων και εργαζομένων, διαρκής κατάρτιση, κίνητρα επιστροφής επιστημόνων και ισχυρή ρύθμιση των αγορών. Η παραγωγικότητα δεν αυξάνεται με συμπίεση μισθών ή διεύρυνση ολιγοπωλιακών προσόδων.
Είναι συνεπώς αναγκαία η διατηρήσιμη ανάπτυξη.