Το 3ο ΓEΛ Καρδίτσας στην «Ιερουσαλήμ του Αιγαίου» Πάτμος

Με διερευνητικό, συνεργατικό και βιωματικό τρόπο, υλοποιήθηκαν σε ικανοποιητικό βαθμό οι στόχοι και οι προσδοκίες του προγράμματος Ιχνηλατώντας τα αθέατα περάσματα του Ευαγγελιστή Ιωάννη στην «Ιερουσαλήμ του Αιγαίου».
Η πραγματοποίηση επίσης 6ήμερης εκπ/κής εκδρομής (25 έως 30 Απριλίου) στη Νήσο Πάτμο, σημείο αναφοράς του ως άνω προγράμματος αποτέλεσε το επιστέγασμα της πραγμάτωσης των στόχων και σκοπών του.
Η οργανωμένη αυτή μετάβαση των μαθητών μας στους χώρους δράσης του προγράμματος, χωρίς αμφιβολία αποτέλεσε ένα σημαντικό αλλά και ταυτόχρονα αναγκαίο συμπλήρωμα αγωγής τόσο στο μαθησιακό τομέα όσο και στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησή τους, αναπτύσσοντας παράλληλα και ολόπλευρα την προσωπικότητά τους διαμορφώνοντας έτσι θετική στάση γενικά για τη ζωή, αποδεχόμενοι έτσι την ετερότητα χωρίς θρησκευτικές / πολιτισμικές προκαταλήψεις και στερεότυπα.
Οι μαθητές/μαθήτριες με την επιλογή των χώρων επίσκεψης και τη γνωριμία αυτών ανέπτυξαν κριτική ικανότητα που τα οφέλη της ίσως μελλοντικά θα αποτελέσουν εργαλεία ευαισθητοποίησης σε ότι αφορά το πολιτιστικό και θρησκευτικό γίγνεσθαι.
Σε μια εποχή που βασιλεύει το υλικό πνεύμα, εποχή παντοδυναμίας του τεχνικού πολιτισμού, εποχή καθίζησης των πνευματικών αξιών κατά την οποία η αλλοτρίωση απειλεί τις παραδόσεις και την εθνική ταυτότητα μας, η ομάδα μαθητών/μαθητριών της Α’ Λυκείου του 3ου ΓΕΛ Καρδίτσας τολμά τη διαφορετικότητα και εισβάλλει σε ένα χώρο «ξένο» μεν προς τις συνήθειες της καθημερινότητάς τους, αλλά ταυτόχρονα και «οικείο» ως προς τις πνευματικές τους αναζητήσεις και γιατί όχι καταβολές.
Ένα από τα ωραιότερα και πολυτιμότερα ταξίδια που μπορεί να κάνει μαθητής κατά τη διάρκεια των σχολικών τους χρόνων, ο προορισμός στο Αποστολοβάδιστο νησί, την «Ιερουσαλήμ του Αιγαίου» την Πάτμο, που θα τους συνοδεύει ως κιβωτός εν μέσω των σύγχρονων κατακλυσμιαίων καταστάσεων λειτουργώντας ως εφαλτήριο στο πνευματικό γυμναστήριο της ζωής τους.
Δεν είναι σχήμα λόγου, ούτε μεταφορική φράση, είναι πραγματικότητα για ό,τι να πει κανείς για την Αγιώνυμο νήσο Πάτμο. Πνευματικότητα, φυσικό ανυπέρβλητο κάλλος, ιερότητα αυθεντικότητα είναι οι δικοί μας χαρακτηρισμοί, καθηγητών και μαθητών, που μας παρασύρουν σε μονοπάτια μνήμης και ονείρου δουλεμένα στο σταυροδρόμι του χρόνου.
Είναι το νησί της πνευματικής γαλήνης και περισυλλογής, είναι το νησί όπου το 95 μ. Χ. ο Θεός γύρισε το βλέμμα Του σε αυτό το μικρό Ελληνικό νησί, αναζητώντας τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, τον εξόριστο αγαπημένο μαθητή του Ιησού, για να του υπαγορεύσει το επιστέγασμα της Αγίας Γραφής την Αποκάλυψη. Από τότε η Πάτμος έμελλε να σφραγιστεί ανά στους αιώνας με το Θείο φως Του.
Σε αυτό, λοιπόν, το νησί της Αποκάλυψης μαθητές και συνοδοί καθηγητές αρχίζουμε το πνευματικό ταξίδι της ιστορίας, προσπαθώντας να ακολουθήσουμε τα χνάρια των βημάτων του Ευαγγελιστή Ιωάννη στις λαξευμένες εσοχές του βράχου με την ελπίδα να αποτυπωθούν ανεξίτηλα στο χώρο της ψυχής μας που ως άλλη κολυμβήθρα του «Σιλωάμ» να μας οδηγήσει στη σωματική και ψυχική μας αρμονία.
Συγκίνηση, δέος και θαυμασμός είναι μερικά από τα συναισθήματα που κατέκλυσαν όλους μας, όταν ήρθαμε σε επαφή με τα λαμπρά σύμβολα της Ορθοδοξίας μας.
Στο Ιερό σπήλαιο της Αποκάλυψης, ανάμεσα στα βραχώδη κοιλώματα του σπηλαίου που αποτέλεσαν εγκόλπια υποδοχής για τον εξόριστο Ιωάννη και καταφύγιο εν κρυπτώ, καθηγητές και μαθητές μυηθήκαμε στην ομορφιά και στο δέος περισσότερο με τη σιωπή, περισσότερο με την αφή αγγίζοντας το ιερό ρήγμα της Αγίας Τριάδας και περισσότερο με την ενόραση ως φωτεινό οδοδείκτη στα αθέατα περάσματα της ψυχής μας.
Το καστρομονάστηρο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου με την πληθώρα των Βυζαντινών κειμηλίων και τη μοναδική στο είδος της βιβλιοθήκη με τα σπάνια χειρόγραφα , στέκει επιβλητικά ως κεφαλή και κορώνα του νησιού που σε συνδυασμό με τη συνεχή και αέναη παλλόμενη καρδιά του Ιερού Σπηλαίου δίνουν στη Πάτμο την αίσθηση του προχωρημένου φυλακίου του Ορθόδοξου Ελληνισμού έχοντας διάσπαρτο στον αέρα το άρωμα της Ρωμιοσύνης.
Η Πάτμος η αποκαλούμενη ως «Ιερουσαλήμ του Αιγαίου» χάρισε στους μαθητές μας στιγμές πραγματικής ευδαιμονίας μέσα από τη λιτή ισορροπημένη απλότητα του γεωφυσικού τοπίου σε συνδυασμό με την αγαστή συνεργασία ανθρώπων φύσης, τοπίων και Θεού.
Γι’ αυτό στις αποσκευές επιστροφής τους μετέφεραν πλούσιες εμπειρίες και γνώσεις (πολιτιστικές, ιστορικές, θρησκευτικές ,οικολογικές) και μαζί με τους καθηγητές τους έγιναν ηθελημένα ή άθελά τους περιηγητές του ονείρου στο φυσικό κάλλος του νησιού καθώς και κυνηγοί – θηρευτές της πίστης στο λαξευμένο βράχο της σπηλιάς του Ιωάννη.