Με την τελετή Αποκαλυπτηρίων της επιγραφής η Καρδίτσα τιμά την προσφορά του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη

– Δόθηκε το όνομά του στον πεζόδρομο πίσω από τον Μητροπολιτικό ναό των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης

Σε μια συγκινητική εκδήλωση μνήμης και τιμής, που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής 18 Οκτωβρίου, ο Δήμος Καρδίτσας τίμησε τον πρωτοψάλτη και δάσκαλο Βυζαντινής Μουσικής Κωνσταντίνο Ευθυμιάδη, δίνοντας το όνομά του στον πεζόδρομο που βρίσκεται πίσω από τον Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, μεταξύ της Μητρόπολης και του Παυσιλύπου.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας κ. κ.Τιμοθέου, του πρώην υπουργού και βουλευτή Καρδίτσας Κώστα Τσιάρα, των βουλευτών Γιώργου Κωτσού, Ασημίνας Σκόνδρα και Αριστοτέλη Σπάνια, του αντιπεριφερειάρχη Καρδίτσας Κώστα Τέλιου, του Δημάρχου Καρδίτσας Βασίλη Τσιάκου των αντιδημάρχων Παναγιώτη Ευθυμίου, Δημ. Παπούλια, του πρώην βουλευτή Σωτ. Παπαγεωργίου, του πρώην δημάρχου Λίμνης Πλαστήρα Δ.Τσιαντή, του Προέδρου της Συνεταιριστικής Τράπεζας Καρδίτσας Γ. Μπούκη, του προέδρου της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων Ν. Καρδίτσας κ. Στεργιόπουλου, του Αντιπροέδρου του Εμπορικού Συλλόγου Καρδίτσας κ. Αποστ. Σταμούλη, εκπροσώπων φορέων, της οικογένειας του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη και πλήθους συμπολιτών, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν για να αποτίσουν φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στη θρησκευτική, μουσική και πολιτιστική ζωή της Καρδίτσας.
Τα αποκαλυπτήρια της επιγραφής με το όνομα του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη πραγματοποίησαν από κοινού ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος και ο Δήμαρχος Καρδίτσας Βασίλης Τσιάκος με τα παιδιά του Κων/νου Ευθυμιάδη.
Ο Μητροπολίτης κ. Τιμόθεος, εμφανώς συγκινημένος, αναφέρθηκε στην προσωπική συνεργασία του με τον εκλιπόντα και στη μακρόχρονη προσφορά του στην Εκκλησία. Υπογράμμισε τη σημασία της διακονίας του ως ιεροψάλτη, καθώς και το ήθος και την αφοσίωση με τα οποία υπηρέτησε τον Μητροπολιτικό Ναό.
Ο Δήμαρχος Καρδίτσας Βασίλης Τσιάκος στάθηκε στη σημασία της απόδοσης τιμής σε μια προσωπικότητα που προσέφερε επί δεκαετίες στην πόλη και στους ανθρώπους της. Η ονοματοδοσία του πεζοδρόμου αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση της προσφοράς του και μια διαρκή υπενθύμιση της παρακαταθήκης που άφησε στις επόμενες γενιές.
Ο Κώστας Τσιάρας και οι βουλευτές Γιώργος Κωτσός, Ασημίνα Σκόνδρα και Αριστοτέλης Σπάνιας, στους χαιρετισμούς τους, αναφέρθηκαν στην προσωπικότητα και την πολυεπίπεδη προσφορά του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συμβολή του στη μουσική εκπαίδευση, στη διάδοση της Βυζαντινής Μουσικής, στην προσφορά του στην τοπική κοινωνία, αλλά και στο ήθος και την σεμνότητα που τον χαρακτήριζε.
Ο αντιπεριφερειάρχης Καρδίτσας Κώστας Τέλιος αναφέρθηκε στην αξία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της αναγνώρισης ανθρώπων που υπηρέτησαν με συνέπεια τον τόπο τους.
Ο αντιδήμαρχος Παναγιώτης Ευθυμίου, στον χαιρετισμό του, στάθηκε στην αναγνώριση της προσφοράς του τιμώμενου, ενός ανθρώπου που συνέδεσε το όνομά του με την εκκλησιαστική μουσική και την πολιτιστική παράδοση της Καρδίτσας.
Από την πλευρά της οικογένειας, ο γιος του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη, Νίκος Ευθυμιάδης, μίλησε για τον πατέρα του, μεταφέροντας προσωπικές μνήμες και τη συγκίνηση της οικογένειας για την τιμητική αυτή πρωτοβουλία.
Κοινό σημείο αναφοράς στις τοποθετήσεις ήταν η σεμνότητα, η ανιδιοτέλεια και η διάθεση προσφοράς που χαρακτήριζαν τον Κωνσταντίνο Ευθυμιάδη, τόσο ως διδασκάλου και χοράρχη της εκκλησιαστικής μουσικής, όσο και ως άνθρωπο.

Ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Ευθυμιάδης
Ο Κωνσταντίνος Ευθυμιάδης υπήρξε μία από τις σημαντικές προσωπικότητες της Βυζαντινής Μουσικής και της ψαλτικής τέχνης στην Καρδίτσα, με πολυετή και ουσιαστική προσφορά στην Εκκλησία και τη μουσική εκπαίδευση.
Για 67 ολόκληρα χρόνια υπηρέτησε ως δεξιός πρωτοψάλτης στον Καθεδρικό Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, αποτελώντας σταθερό σημείο αναφοράς για την εκκλησιαστική ζωή της πόλης.
Παράλληλα, εργάστηκε για πολλές δεκαετίες ως δάσκαλος Βυζαντινής Μουσικής, μεταδίδοντας τις γνώσεις και την αγάπη του για την ψαλτική τέχνη σε πλήθος μαθητών. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν ιερείς, ιεροψάλτες και καθηγητές μουσικής, οι οποίοι συνέχισαν να μεταφέρουν την παράδοση στις επόμενες γενιές.
Η προσφορά του δεν περιορίστηκε στον χώρο της Εκκλησίας. Ως χοράρχης της Βυζαντινής Χορωδίας Καρδίτσας, συνέβαλε ουσιαστικά στη διάδοση της εκκλησιαστικής μουσικής, ενώ μέσα από ηχογραφήσεις σε δίσκους βινυλίου και κασέτες, συναυλίες και μουσικές παρουσιάσεις στην Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική, η τέχνη του έγινε γνωστή πέρα από τα όρια της γενέτειράς του.
Αναγνωρίζοντας τη συνολική προσφορά του, ο Δήμος Καρδίτσας τού είχε απονείμει το Μετάλλιο της πόλης το 2006. Η σημερινή ονοματοδοσία έρχεται να συμπληρώσει αυτή την τιμητική αναγνώριση, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη του στην καθημερινότητα της πόλης.

Ένας πεζόδρομος που θα θυμίζει την προσφορά του
Η επιλογή του συγκεκριμένου πεζοδρόμου έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από τον ναό στον οποίο ο Κωνσταντίνος Ευθυμιάδης υπηρέτησε επί 67 χρόνια, αλλά και κοντά στο κτίριο του πρώην Δημοτικού Ωδείου, όπου για δεκαετίες μετέδιδε τις μουσικές του γνώσεις.
Το όνομά του θα συνοδεύει πλέον έναν χώρο συνδεδεμένο με τη μακρόχρονη διαδρομή του, υπενθυμίζοντας στους κατοίκους και στους επισκέπτες της Καρδίτσας την προσφορά ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στη μουσική, στην Εκκλησία και στην εκπαίδευση.
Η τελετή ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα συγκίνησης, με την ονοματοδοσία να αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με συνέπεια την Ιεροψαλτική τέχνη και άφησε πίσω του σημαντική πνευματική και πολιτιστική παρακαταθήκη.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Τιμοθέου
Ο Μητροπολίτης ξεκίνησε την ομιλία του χαρακτηρίζοντας την εκδήλωση ως ένα οφειλόμενο χρέος προς έναν άνθρωπο που κόσμησε την Εκκλησία με την παρουσία και τη διακονία του. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, θα ήθελε να σταθεί ιδιαίτερα σε ένα γνώρισμα που, κατά τη μαρτυρία του, έκανε τον Κωνσταντίνο Ευθυμιάδη να ξεχωρίζει: το μοναδικό και ξεχωριστό εκκλησιαστικό του ήθος.
Μέσα από προσωπικές αναμνήσεις από τα πρώτα χρόνια της δικής του αρχιερατικής διακονίας στην Καρδίτσα, περιέγραψε τη σχέση που ανέπτυξε με τον πρωτοψάλτη και τον βαθύ σεβασμό που εκείνος τού έδειχνε. Παρότι ο Κωνσταντίνος Ευθυμιάδης διέθετε μεγάλη εμπειρία, γνώση και πολυετή παρουσία στον χώρο της Εκκλησίας, αντιμετώπιζε τον νεότερο τότε επίσκοπο με ιδιαίτερη ευλάβεια και εσωτερική συνείδηση της εκκλησιαστικής τάξεως.
Υπογράμμισε ότι αυτή η στάση δεν ήταν μια τυπική εξωτερική συμπεριφορά, αλλά έκφραση βαθύτερης πίστης και σεβασμού προς την Εκκλησία. Μάλιστα, όπως εξομολογήθηκε, αισθανόταν ο ίδιος κάποια δυσκολία μπροστά σε αυτή τη συμπεριφορά, καθώς γνώριζε την αξία και την εμπειρία του ανθρώπου που στεκόταν απέναντί του. «Δεν είχε τίποτα να κερδίσει αυτός από μένα. Εμείς κερδίζαμε από εκείνον», ανέφερε χαρακτηριστικά, αποδίδοντας με αυτή τη φράση το μέγεθος της προσωπικότητας του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη. Η εμπειρία και η πείρα του τον είχαν καταστήσει δάσκαλο και σύμβολο, όχι μόνο για τις μουσικές του γνώσεις, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν και βίωνε την εκκλησιαστική του διακονία.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστική υπήρξε η ανάμνηση που μοιράστηκε από τις επισκέψεις του στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό. Θυμήθηκε πως, κατά την αρχική περίοδο της παρουσίας του στην Καρδίτσα, ο Κωνσταντίνος Ευθυμιάδης ενδιαφερόταν να μάθει πώς ήταν και πώς προχωρούσε η διακονία του, ενώ παράλληλα τον ρωτούσε ακόμη και ποια ώρα επιθυμούσε να ολοκληρώνεται η Θεία Λειτουργία. Η λεπτομέρεια αυτή φανέρωνε, σύμφωνα με τον ίδιο, την εξαιρετική εμπειρία του πρωτοψάλτη, ο οποίος μπορούσε να αντιλαμβάνεται τον ρυθμό και τις ανάγκες της ιερής ακολουθίας και να συμβάλλει ουσιαστικά στην ομαλή τέλεσή της. Όπως σημείωσε, ήταν ένας άνθρωπος που, χάρη στην πολυετή πείρα του, μπορούσε να καθοδηγεί τη λειτουργική πράξη, χωρίς να επιβάλλεται και χωρίς να προβάλλει τον εαυτό του.
Αντιπαρέβαλε αυτή τη στάση με κάθε μορφή εγωισμού ή υπερβολικής προβολής που μπορεί να εμφανιστεί στον χώρο της ψαλτικής. Ο Κωνσταντίνος Ευθυμιάδης, αντίθετα, διέθετε κάτι ουσιαστικό και έμφυτο, το οποίο καθόριζε τη συμπεριφορά του και τον τρόπο της διακονίας του. Δεν χρειαζόταν να επιδείξει τις γνώσεις ή τις ικανότητές του, καθώς αυτές αναδεικνύονταν μέσα από την ίδια του την παρουσία.
Αυτό το ήθος δεν αφορά μόνο την προσωπική ιστορία ενός σπουδαίου πρωτοψάλτη, αλλά αποτελεί πολύτιμο παράδειγμα για τους σημερινούς ιεροψάλτες. Η γνώση, η μουσική κατάρτιση και η καλλιφωνία αποκτούν το πραγματικό τους νόημα όταν συνοδεύονται από ταπείνωση, σεβασμό και βαθιά συναίσθηση της αποστολής που επιτελεί ο ιεροψάλτης μέσα στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη σχέση του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη με τον μακαριστό Μητροπολίτη Κύριλλο, περιγράφοντας δύο ανθρώπους που είχαν ιδιαίτερη πνευματική και προσωπική συνάφεια. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ήταν δύο προσωπικότητες που ταίριαζαν τόσο πολύ, ώστε ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον. Εξέφρασε την πεποίθηση ότι η οικογένεια του τιμώμενου θα μπορούσε να επιβεβαιώσει αυτή τη στενή σχέση, καθώς είχε ζήσει από κοντά τις κοινές τους στιγμές επί πολλά χρόνια. Η αναφορά αυτή ανέδειξε μια ακόμη πλευρά του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη, ο οποίος δεν υπήρξε μόνο ένας καταξιωμένος μουσικός, αλλά και ένας άνθρωπος που ανέπτυσσε ουσιαστικές σχέσεις συνεργασίας και αμοιβαίας εκτίμησης.
Αντίστοιχα, μίλησε για τη συνεργασία και τη συνύπαρξη του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη με τον μακαριστό Μητροπολίτη Κλεόπα. Αναφερόμενος στις δύο αυτές ξεχωριστές μορφές, στάθηκε στη μουσική γνώση, στη φωνή και στην εμπειρία τους, επισημαίνοντας ότι ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον. Μέσα από αυτές τις αναφορές, φάνηκε η εκτίμησή του για την ευρύτερη πορεία του τιμώμενου και για τις σημαντικές προσωπικότητες με τις οποίες συμπορεύθηκε στην εκκλησιαστική του διακονία.
Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η παρουσία του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό και στην τοπική Εκκλησία άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα. Δεν επρόκειτο μόνο για έναν σπουδαίο πρωτοψάλτη, αλλά για έναν άνθρωπο που ξεχώριζε σε κάθε πτυχή της παρουσίας του. Όπως ανέφερε, ο ίδιος θυμάται και μνημονεύει συχνά τον εκλιπόντα μαζί με τον πρωτοψάλτη του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού κ. Βλάχο και τους κληρικούς της Μητροπόλεως. Οι αναμνήσεις από τις λειτουργίες, τους ύμνους και τη συνεργασία τους παραμένουν ζωντανές, επιβεβαιώνοντας ότι ορισμένοι άνθρωποι συνεχίζουν να είναι παρόντες μέσα από όσα προσέφεραν και μέσα από το παράδειγμα που άφησαν πίσω τους. «Ήταν κάτι άλλο. Σε όλα του», ανέφερε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας με απλά λόγια τη βαθιά εκτίμησή του για τον άνθρωπο που γνώρισε και με τον οποίο συνεργάστηκε.
Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον Κωνσταντίνο Ευθυμιάδη στα νεανικά του χρόνια, μια περίοδο που, όπως σημείωσε, θα αποτελούσε μια ξεχωριστή εποχή τόσο για τον ίδιο όσο και για την Καρδίτσα. Ωστόσο, ακόμη και μέσα από τη συνεργασία τους κατά τα χρόνια που τον γνώρισε, αισθάνθηκε ότι έλαβε πολλά και ότι η γνωριμία αυτή υπήρξε μεγάλη ευλογία για τον ίδιο.
Η προσωπική αυτή μαρτυρία έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ομιλία, καθώς ανέδειξε όχι μόνο τη δημόσια προσφορά του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη, αλλά και την επίδραση που μπορούσε να έχει ένας άνθρωπος με το ήθος, τη γνώση και την πνευματική του στάση σε όσους είχαν την ευκαιρία να συνεργαστούν μαζί του.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, απηύθυνε θερμή ευχή για την ανάπαυση της ψυχής του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη στην αιωνιότητα της Βασιλείας του Θεού. Με λόγια που συνέδεσαν τη μακρόχρονη επίγεια διακονία του πρωτοψάλτη με την ελπίδα της αιώνιας ζωής, ευχήθηκε να συνεχίζει να υμνεί τον Θεό στη θριαμβεύουσα Εκκλησία, όπως Τον ύμνησε με αφοσίωση στην επίγεια, στρατευόμενη Εκκλησία.
Η αναφορά αυτή συμπύκνωσε το νόημα της προσφοράς του Κωνσταντίνου Ευθυμιάδη: μια ζωή αφιερωμένη στην εκκλησιαστική μουσική, στην υπηρεσία της λατρείας και στην καλλιέργεια ενός ήθους που ξεπερνά τα όρια της μουσικής τέχνης και αγγίζει τον πυρήνα της εκκλησιαστικής ζωής.