Τσουχτερά πρόστιμα έως 1.500 ευρώ για όσους «κρατούν» πάρκινγκ με καφάσια, γλάστρες ή καρέκλες

Μια από τις πιο διαδεδομένες συνήθειες στους ελληνικούς δρόμους, την οποία πολλοί πολίτες θεωρούν απλή και αυτονόητη προστασία του χώρου μπροστά από την κατοικία ή την επιχείρησή τους, στην πραγματικότητα συνιστά σοβαρή παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και μπορεί να επιφέρει ιδιαίτερα τσουχτερές χρηματικές κυρώσεις.Η τοποθέτηση αυτοσχέδιων πινακίδων, κώνων, καρεκλών, αλυσίδων ή άλλων εμποδίων σε δημόσιο οδόστρωμα, χωρίς την προηγούμενη έγκριση των αρμόδιων αρχών, απαγορεύεται ρητά από τη νομοθεσία. Οι δημόσιοι χώροι στάθμευσης και τα οδοστρώματα αποτελούν κοινόχρηστα αγαθά που ανήκουν ισότιμα σε όλους τους πολίτες και δεν μπορούν να δεσμεύονται ή να ιδιοποιούνται αυθαίρετα από ιδιώτες.

Από τους κώνους των 350 ευρώ στις πινακίδες-μαϊμού των 1.500 ευρώ
Οι περιπτώσεις παράνομων παρεμβάσεων που καλούνται να διαχειριστούν οι δημοτικές αρχές και η τροχαία διαχωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες, ανάλογα με τη βαρύτητα και τον βαθμό επικινδυνότητας της πράξης.
-Η πρώτη κατηγορία αφορά την αυθαίρετη κατάληψη δημόσιου χώρου. Πρόκειται για την κλασική πρακτική όπου ιδιοκτήτες σπιτιών ή καταστημάτων τοποθετούν φυσικά εμπόδια, όπως πλαστικούς κώνους, καφάσια, μεταλλικές μπάρες ή πρόχειρες χειρόγραφες πινακίδες, με σκοπό να εμποδίσουν άλλους οδηγούς να σταθμεύσουν. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι αρχές επιβάλλουν διοικητικές κυρώσεις και χρηματικά πρόστιμα που ξεκινούν από τα 350 ευρώ.
-Η δεύτερη και σαφώς σοβαρότερη περίπτωση αφορά την τοποθέτηση παραπλανητικών πινακίδων που προσομοιάζουν με τα επίσημα σήματα του ΚΟΚ. Όταν ένας ιδιώτης αναρτά πινακίδα απαγόρευσης στάθμευσης (όπως το κλασικό σήμα Ρ-40) χωρίς να διαθέτει σχετική άδεια, δημιουργεί σύγχυση στους οδηγούς και αλλοιώνει την οδική σήμανση. Επειδή η πράξη αυτή επηρεάζει άμεσα την οδική ασφάλεια και την ομαλή κυκλοφορία, ο νομοθέτης προβλέπει πολύ αυστηρότερες κυρώσεις, με πρόστιμα που μπορούν να φτάσουν έως και τα 1.500 ευρώ, συνοδευόμενα από πιθανές περαιτέρω νομικές συνέπειες.

Ο μύθος του «ανήκει στο σπίτι μου» και οι εντατικοί έλεγχοι
Ένα από τα βαθύτερα αίτια του φαινομένου είναι η εσφαλμένη πεποίθηση ότι το τμήμα του δρόμου μπροστά από μια ιδιοκτησία αποτελεί κατά κάποιον τρόπο προέκτασή της, επειδή χρησιμοποιείται καθημερινά από τον ίδιο κάτοικο. Ωστόσο, η νομοθεσία ξεκαθαρίζει ότι κανένας ιδιώτης δεν έχει αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του οδοστρώματος.Οι αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες και τα κλιμάκια της δημοτικής αστυνομίας έχουν το δικαίωμα, τόσο κατά τους τακτικούς ελέγχους όσο και έπειτα από καταγγελίες πολιτών, να επεμβαίνουν άμεσα, να απομακρύνουν και να κατάσχουν τα πάσης φύσεως παράνομα εμπόδια, βεβαιώνοντας ταυτόχρονα τις αντίστοιχες παραβάσεις στους υπαιτίους. Με την αυστηροποίηση των ελέγχων, οι αρχές στοχεύουν στην απελευθέρωση των δημόσιων θέσεων και στην αποτροπή φαινομένων αυθαιρεσίας στις γειτονιές.

Πώς κατοχυρώνεται νόμιμα η απαγόρευση στάθμευσης
Για όσους πολίτες διαθέτουν νόμιμο χώρο στάθμευσης (γκαράζ ή πυλωτή) και αντιμετωπίζουν πρόβλημα παρεμπόδισης της εισόδου και εξόδου τους, υπάρχει η θεσμοθετημένη και απολύτως νόμιμη οδός. Η απαγόρευση στάθμευσης μπροστά από ιδιωτικό πάρκινγκ μπορεί να ισχύσει μόνο κατόπιν επίσημης έγκρισης από τον οικείο Δήμο. Ο ενδιαφερόμενος οφείλει να υποβάλει σχετική αίτηση στην τεχνική υπηρεσία του δήμου, προσκομίζοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως την οικοδομική άδεια που πιστοποιεί τη νόμιμη χρήση του χώρου στάθμευσης και σχεδιάγραμμα της περιοχής. Μόνο μετά τη θετική γνωμοδότηση και την έκδοση της σχετικής απόφασης επιτρέπεται η τοποθέτηση της επίσημης σήμανσης και η διαγράμμιση του οδοστρώματος, καθιστώντας κάθε άλλη αυθαίρετη ενέργεια παράνομη.