Ακολουθία του Εσπερινού της Θεομητορικής εορτής στην Ιερά Μονή Παναγίας «Πέτρας»

Μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα της παραμονής της μεγάλης θεομητορικής εορτής, η Ιερά Μονή Παναγίας «Πέτρας» έγινε τόπος προσευχής και τιμής προς το ιερότερο πρόσωπο της Εκκλησίας, την Παναγία Μητέρα του Θεού.
Το εσπέρας της Παρασκευής 14 Αυγούστου 2026, χοροστατώντας στην ακολουθία του Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, στην Κοίμηση και τη Μετάστασή της, αλλά και στο μήνυμα που η μεγάλη αυτή εορτή κομίζει στη ζωή κάθε πιστού.
Όπως τόνισε, ολόκληρος ο Αύγουστος είναι ένας μήνας αφιερωμένος στην Παναγία. Η Εκκλησία υμνεί το πρόσωπό της και τιμά τα χαρίσματα και τις δωρεές που της έδωσε ο Θεός, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό της εκείνη που προσέφερε ολοκληρωτικά τον εαυτό της στο θείο θέλημα.
Ιδιαίτερα στάθηκε στην υπακοή και την ταπείνωσή της. Η νεαρή κόρη της Ναζαρέτ αποδέχθηκε με απόλυτη εμπιστοσύνη το θέλημα του Θεού και παρέδωσε το «εγώ» της, προκειμένου να υπηρετήσει το σχέδιό Του για τη σωτηρία του ανθρώπου. Μέσα από αυτή την ολοκληρωτική προσφορά πραγματοποιήθηκε το μέγιστο μυστήριο της πίστεώς μας, καθώς ο άσαρκος Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος.
Η εορτή της Κοιμήσεως, όπως υπογράμμισε, δεν περιορίζεται στο γεγονός του θανάτου της Θεοτόκου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία πανηγυρίζει μαζί και τη Μετάστασή της. Όπως ο Υιός της αναστήθηκε, έτσι και η Μητέρα Του δεν παρέμεινε στη φθορά του τάφου, αλλά μετέστη στους ουρανούς. Με τον τρόπο αυτό η Παναγία γίνεται πρόδρομος και της δικής μας ελπίδας, καθώς μας δείχνει ότι ο δρόμος προς την αιωνιότητα περνά μέσα από την πίστη, τον αγώνα και τελικά τη νίκη απέναντι στη φθορά.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η αναφορά στην υποδοχή της Θεοτόκου στους ουρανούς. Η Μετάστασή της αποτελεί ένα μοναδικό γεγονός, καθώς ένα πρόσωπο του ανθρώπινου γένους ανέρχεται με δόξα στον ουράνιο κόσμο. Οι ουράνιες δυνάμεις θαυμάζουν την αγνότητα και την αγιότητά της, ενώ εκείνος που την υποδέχεται είναι ο ίδιος ο Υιός και Θεός της. Όπως εκείνη τον κράτησε στην αγκαλιά της όταν ήρθε στον κόσμο, έτσι και Εκείνος την υποδέχεται στην αγκαλιά Του κατά την είσοδό της στη δόξα των ουρανών.
Η θέση της Θεοτόκου, επομένως, είναι μοναδική. Ως Μητέρα του Θεού και Μητέρα ολοκλήρου του κόσμου, τιμάται πάνω από κάθε ανθρώπινο πρόσωπο και γίνεται για τους πιστούς η στοργική Μητέρα στην οποία μπορούν να καταθέτουν τον πόνο, την αγωνία, την ασθένεια, τη χαρά και κάθε ανάγκη της ζωής τους.
Στο σημείο αυτό υπογράμμισε ότι η Παναγία δεν είναι για τον άνθρωπο μια μακρινή και απρόσιτη μορφή. Είναι η Μητέρα που κατανοεί τον ανθρώπινο πόνο και δέχεται κάθε άνθρωπο με τις δυσκολίες και τις αδυναμίες του. Η παρουσία της γίνεται στήριγμα στον αγώνα για μετάνοια, λύτρωση από την αμαρτία και σωτηρία.
Παράλληλα, κάλεσε τους πιστούς να μην περιορίζονται μόνο στην τιμή προς την Παναγία, αλλά να προσπαθούν να μιμηθούν τη ζωή και τις αρετές της. Η προσπάθεια να γίνουμε «Παναγιομίμητοι» οδηγεί, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, στο να γίνουμε και «Παναγιοσκέπαστοι», έχοντας τη μητρική προστασία της Θεοτόκου και βαδίζοντας με μεγαλύτερη ασφάλεια στον δρόμο της ζωής.
Κλείνοντας, ανέδειξε τη Μετάσταση της Παναγίας ως μια ακόμη μεγάλη δωρεά του Χριστού προς τον άνθρωπο. Το γεγονός ότι δεν άφησε το σώμα της στη φθορά, αλλά της χάρισε τη Μετάσταση στους ουρανούς, γίνεται για όλους τους πιστούς μια ζωντανή υπενθύμιση της προοπτικής της αιωνιότητας και της δυνατότητας του ανθρώπου να γίνει, μέσα στη χάρη του Θεού, «ουράνιος άνθρωπος».
Η εορτάζουσα Παναγία Μητέρα του Θεού παραμένει έτσι το πρόσωπο στο οποίο η Εκκλησία εναποθέτει την ελπίδα, την προσευχή και την προσδοκία της σωτηρίας. Η Κοίμηση και η Μετάστασή της δεν αποτελούν μόνο ανάμνηση ενός μοναδικού γεγονότος, αλλά πρόσκληση για κάθε άνθρωπο να ακολουθήσει τον δρόμο της πίστεως, της ταπεινώσεως και της ολοκληρωτικής εμπιστοσύνης στον Θεό.
Τέλος, ευχήθηκε η χάρη της Παναγίας να ευλογεί όλους τους πιστούς, την πατρίδα μας, τον τόπο μας και τις οικογένειές τους, χαρίζοντας σε όλους χρόνια πολλά και ευλογημένα.
Η μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου γίνεται έτσι για ακόμη μία φορά αφορμή χαράς και πνευματικής αναγεννήσεως, με την Παναγία να δείχνει τον δρόμο που οδηγεί από την επίγεια ζωή στην αιώνια κοινωνία με τον Χριστό.