Ανοιξιάτικος ανασχηματισμός; Τα «κλειστά χαρτιά» του Κυριάκου Μητσοτάκη

Στους διαδρόμους του Μεγάρου Μαξίμου δεν υπάρχει κινητικότητα ανασχηματισμού, κι όμως στη γαλάζια Κοινοβουλευτική Ομάδα η σεναριολογία φουντώνει ξανά. Στελέχη κάθε νεοδημοκρατικής τάσης κοιτάζουν προς τον ίδιο χρονικό ορίζοντα: γύρω στο Πάσχα (τον Απρίλιο) και πάντως μέχρι το κομματικό συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί στα μέσα Μαΐου, εκτιμούν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα ενεργοποιήσει το τελευταίο μέχρι τις εκλογές σχέδιο αλλαγών, ώστε να συνθέσει το σχήμα του «ενός έτους», εκείνο που θα πάει την κυβέρνηση στις εθνικές κάλπες.
Από την πρωθυπουργική πλευρά κρατιούνται, ασφαλώς, κλειστά χαρτιά, ωστόσο προκύπτουν τρία δεδομένα. Είναι αυτά που αποκωδικοποιούν οι γαλάζιοι, στοιχηματίζοντας εκ νέου σε «ανοιξιάτικες» παρεμβάσεις. Πρώτον, ο Μητσοτάκης επιβεβαίωσε ότι αντιμετωπίζει το 2026 ως καθοριστική, μακρά (προεκλογική) ευθεία που θα κρίνει τον εκλογικό στόχο του 2027 – με τα δικά του λόγια, «η τελευταία πλήρης χρονιά της θητείας μας θα καθορίσει σε έναν βαθμό την ίδια την πορεία της πατρίδας στα αβέβαια χρόνια τα οποία έρχονται».
Δεύτερον, έχουν υπάρξει ομαδικές και ατομικές πιέσεις (ακριβέστερα, προειδοποιήσεις) για ορόσημα του Ταμείου Ανάκαμψης, καθώς εκκρεμή έργα θα πρέπει να ολοκληρωθούν έως το τέλος Αυγούστου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στο μεταξύ για την αξιολόγηση υπουργών και υφυπουργών.
Τρίτον, τον Μάρτιο συμπληρώνεται ένας χρόνος από το τελευταίο – και πιο ευρύ από το 2019 έως σήμερα – ανακάτεμα τράπουλας από τον Μητσοτάκη, αν και ο ίδιος οδηγήθηκε σε σημειακές παρεμβάσεις εκτάκτως τον Ιούνιο του 2025, υπό το βάρος των αποκαλύψεων στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ τότε.
Οποιος πρωθυπουργικός συνεργάτης κι αν ερωτηθεί σήμερα, η απάντηση είναι ίδια και γενικόλογη, ότι «στον Μητσοτάκη δεν αρέσουν οι ανασχηματισμοί». Συνήθως δεν του βγαίνουν κιόλας επικοινωνιακά, θα μπορούσε να προσθέσει κανείς. Νεοδημοκρατικά στελέχη, ωστόσο, ακόμα κι εκείνα που δεν βλέπουν άμεσα ενδεχόμενο ανασχηματισμού, πιστεύουν ότι αυτός θα γίνει ως σινιάλο αναδιάταξης δυνάμεων, αφότου καλυφθούν άλλα κομβικά χρονοδιαγράμματα. Πρώτα, η πρόταση της ΝΔ για τη συνταγματική αναθεώρηση στο τέλος Μαρτίου – το αργότερο αρχές Απριλίου. Επειτα ο προσυνεδριακός διάλογος της ΝΔ με το τελευταίο προσυνέδριο αμέσως μετά το Πάσχα στη Θεσσαλονίκη. Και τέλος οι οργανωτικές ανάγκες που θα διαπιστωθεί ότι έχει η ΝΔ ενόψει των εκλογών και οι οποίες πιθανώς να επηρεάσουν πρόσωπα, που μπορεί να βρίσκονται σήμερα εντός κυβερνητικού σχήματος αλλά για «την τελευταία χρονιά» να κληθούν σε νέο εκλογικό ρόλο.
Εξάλλου εκλογικός συναγερμός ηχεί ήδη, αφήνοντας για αργότερα την απαιτητική άσκηση ενός ανασχηματισμού. Γι’ αυτό κυρίαρχη εκτίμηση είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν έχει λόγο να ρισκάρει με εσωτερικές αναταράξεις προτού ανακτήσει πρωτοβουλία κινήσεων σε όλα τα πεδία. Στην ίδια κατεύθυνση, είναι περισσότερες οι εισηγήσεις να αφήσει στην άκρη σαρωτικές παρεμβάσεις και να επιλέξει χειρουργικές αλλαγές και δεξιόστροφες κινήσεις προς ελαχιστοποίηση της πιθανής ζημιάς. Σε επίπεδο υφυπουργών κυρίως και με βλέμμα στην παραδοσιακή βάση έγιναν οι τελευταίες αλλαγές, όταν ο Μητσοτάκης έβαζε στην κυβέρνηση έναν 40άρη από τον Εβρο (τον Χρήστο Δερμεντζόπουλο), ένα γέννημα-θρέμμα της ΝΔ από την Αργολίδα η οποία ποτέ δεν είχε εκπροσωπηθεί στις κυβερνήσεις Μητσοτάκη (τον Γιάννη Ανδριανό) και ένα στέλεχος με πρότερη κυβερνητική εμπειρία (τον Χάρη Θεοχάρη).

Ο πυρήνας του Μαξίμου
Προσώρας δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Μητσοτάκης προκρίνει άλλες εισηγήσεις που έχει δεχθεί για δραστικές, πολυεπίπεδες αλλαγές ακόμα και στον πυρήνα του Μαξίμου. Είναι κοινό μυστικό ότι συζητιέται μια επανείσοδος στην κυβερνητική έδρα του Γιώργου Γεραπετρίτη. Κάτι τέτοιο μοιραία θα προκαλούσε ντόμινο αλλαγών, επηρεάζοντας μια ατζέντα που βρίσκεται στο προσκήνιο διαρκώς και συγκεντρώνει εκ δεξιών κριτική. Πιθανοί υποψήφιοι για τα ηνία της ελληνικής διπλωματίας, όπως λέγεται, θα ήταν δύο στελέχη με ισχυρότερα νεοδημοκρατικά ερείσματα, ο Κωστής Χατζηδάκης και ο Σταύρος Παπασταύρου. Μόνο που στο γαλάζιο παρασκήνιο μάλλον υπερτερούν αυτή τη στιγμή όσοι εκτιμούν ότι στο σκηνικό διεθνούς αβεβαιότητας δύσκολα ο Μητσοτάκης θα επέλεγε ανατροπές στα χαρτοφυλάκια Εξωτερικών και Αμυνας, δηλαδή σε αυτά των Γιώργου Γεραπετρίτη (ο ίδιος άλλωστε ήδη δουλεύει παρασκηνιακά στο Μαξίμου για τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης) και Νίκου Δένδια.