Τεχνητή νοημοσύνη: Ευκαιρίες και Απειλές-Επισημάνσεις Σπύρου Ταλιαδούρου

Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα ανθρώπινο δημιούργημα που η αποστολή του είναι να υπηρετήσει την ανθρωπότητα και να διευκολύνει την ζωή μας. Οι θετικές προοπτικές αυτής της τεχνολογίας είναι να καταστεί σύμμαχος κοινωνικής προόδου, παραγωγικότητας και βιώσιμης ανάπτυξης.
Σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται για τεχνολογία που έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα με ριζοσπαστικό τρόπο. Αυτή η συνθήκη συνοδεύεται από προκλήσεις που εδράζονται σε τρεις κρίσιμες περιοχές της δημοκρατικής λειτουργίας των σύγχρονων κοινωνιών. Στα ηθικά και αξιακά πρότυπα πο τις διέπουν, στην επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης στο μέλλον της εργασίας και στην αποφυγή της υπερσυγκέντρωσης δύναμης και πλούτου σε λίγους, είτε είναι κράτη, εταιρίες ή ιδιώτες.
Η Ελλάδα έχει έλλειψή στελεχών Πληροφορικής σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ή σε σχέση με τους στόχους που πρέπει να πετύχουμε για το 2030. Οι δείκτες είναι στο 2,4% του ανθρώπινου δυναμικού. Αυτό μας δείχνει ότι πρέπει να θεμελιώσουμε μια εθνική στρατηγική για αυτό το θέμα. Και η στρατηγική αυτή πρέπει να έχει μακροπρόθεσμα και βραχυπρόθεσμα χαρακτηριστικά, δηλ. τρεις πολιτικές μαζί με τα Υπουργεία Εργασίας, Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Παιδείας.
Μελέτη του Συνδέσμου Εταιρειών Πληροφορικής έδειξε ότι μέχρι το 2030 θα χρειαζόμαστε 16.000 Πληροφορικούς το χρόνο, ενώ σήμερα «παράγουμε» τους μισούς. Άρα, πρέπει να βρούμε έναν μηχανισμό άλλων 8.000 πληροφορικών τον χρόνο. Σαν γενική κατεύθυνση θεωρώ ότι πρέπει να κινηθούμε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με αύξηση των σχετικών τμημάτων.
Αναφορικά με το μέλλον της απασχόλησης, πιστεύω ότι αυτή η τεχνολογία θα εμπλουτίσει τους ρόλους αυξάνοντας την παραγωγικότητα και διασφαλίζοντας ότι οι εργαζόμενοι επικεντρώνονται σε εργασίες υψηλής αξίας και δημιουργικότητας. Κάποιοι χαμηλής δυσκολίας ρόλοι θα εκλείψουν. Όμως, ένα νέο μεγαλύτερο οικοσύστημα ρόλων θα αναδυθεί, όπως έγινε πολλές φορές στο παρελθόν.
Για να λειτουργήσει επωφελώς για την ανθρωπότητα η τεχνητή νοημοσύνη απαιτείται υπευθυνότητα στην χρήση της από τα κράτη και τους οργανισμούς καθώς και γόνιμη νομοθέτηση από τις ρυθμιστικές αρχές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πρωτοπορήσει με το ΑΙ Act, μια νομοθεσία που επιδιώκει να δημιουργήσει το πρώτο ολοκληρωμένο πλαίσιο στον κόσμο για την ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης.
Αν φτάσουμε βέβαια σε ένα σημείο όπου θα παρατηρήσουμε μονοπώληση των καρπών της τεχνητής νοημοσύνης, θα κληθούμε να εξετάσουμε τον εκδημοκρατισμό της πρόσβασης στα δεδομένα, όπως κατ αναλογία συνέβη με τον ηλεκτρισμό. Δεν είναι το ίδιο, αλλά εάν η μονοπώληση υπερισχύσει, τότε πρέπει να δούμε πως θα διατηρηθεί ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε κράτη ευκαιρίες, ακόμη και σε επίπεδο ατόμων.
Σήμερα, η Τεχνητή Νοημοσύνη αξιοποιείται σε ιδιαίτερα νευραλγικές λειτουργίες μιας εταιρίας Τηλεπικοινωνιών, όπως είναι η επέκταση, ο σχεδιασμός και η συντήρηση των δικτύων και η αναβάθμιση της εμπειρίας του πολίτη.
Είναι συνεπώς βέβαιο ότι η Τεχνητή Νοημοσύνης και τις εφαρμογές της στις Τηλεπικοινωνίες